Genç bir kadının yüzünün olması gereken yerdeki siyah kareleri aklımdan çıkaramıyorum.

O da işte orada, bir kadının gergin vücudunun üzerine dört ayak çömelmiş, onu hoyratça pençeleri arasında almışken doğrudan fotoğraf makinesine sırıtıyor: Andrew Mountbatten-Windsor.

O kareler, mağdurları korumak için var. Ancak erkekler görünür kalıp, adlandırılıp, mikroskobik ayrıntılarla analiz edilirken, genç kadınlar yanlarındaki isimsiz bedenlere indirgeniyor. Kimlikleri kaldırıldı. Bir kez daha kişiliklerinden mahrum bırakıldılar. İstismar ve ardından silme. Örüntü böyle.

Cinsel istismardan bizzat hayatta kalan veya hayatta kalanlarla çalışan herkes için bu ayrıntılar, karna vurulan bir yumruk gibi. Bir fotoğrafta genç kadının yumruğu hafifçe sıkılmış halde. Katlanıyor, keyif almıyor.

Hayatta kalan (bildiğimiz kadarıyla) binden fazla kişi Jeffrey Epstein'in insan ticareti ağına yakalandı. Yine de kamusal tartışmalar hâlâ erkeklerin etrafında dönüyor. Ünlü yüzler. Musk. Gates. Clinton. Mountbatten-Windsor. Güçlü, gülümseyen erkekler, fotoğraf çerçevesine yerleşip kollarını kız çocuklarına dolamış. Bu milyarderden ne sıklıkta bahsedildi? Hangi güçlü figür kiminle buluştu? Skandala istismarı müstehcenliğe indirgeyen bir dedikodu muamelesi yapılıyor. Ve bunda hepimiz suç ortağıyız.

Eski adıyla Prens Andrew yabancı bir skandalda yer alan soyut bir figür değil. O bizim milli hikayemize ait. Monarşi, onu kucaklasak da kucaklamasak da Britanyalı kimliğine işlenmiştir. Bu son fotoğrafları görmek, güvenmemiz öğretilen bir şeyin içindeki ağır çürümeyle yüzleşmek gibiydi. Bir kez gördükten sonra gözlerini kaçıramazsın.

Tiksintimiz önemli. Çünkü insan ticareti mağdurlarının her zaman bildiği bir gerçeği ortaya koyuyor. İstismar, gölgelerde saklanan canavarların işi değildir. Dünyada kolayca hareket eden erkekler tarafından sürdürülür. Koruması gereken itibarlara sahip erkekler. Kurumların kalkan olduğu erkekler. Onları çok seven ailelere sahip erkekler. Saygın erkekler.

Bu örüntüyü tanıyacak kadar uzun süredir kadın ve çocuk hakları ve insan ticaretine dair haberler yapıyorum. Bu meselelerin göbeğindeki erkekler genellikle istismarı durdurması gereken sistemlere mensuptur. İstismar, kimse görmediği için değil, sorumlular statü ve sosyal konumları tarafından korunduğu için devam eder. İstismarın sürmesini sağlayan şey budur.

Mountbatten-Windsor, kendisini herhangi bir kabahatle ilişkilendiren hiçbir şey hatırlamadığını iddia ederek yıllarını harcadı. O zamanlar ergen olan Virginia Giuffre'ye kolunu attığı fotoğrafa rağmen onunla tanıştığını hatırlayamadığını BBC Newsnight'a söylemişti. Epstein'in çocuklarla ilgili cinsel suçlardan hüküm giymesinden çok sonra bile onunla arkadaşlığını sürdürdü. Her yeni belgenin yayımlanmasıyla, keskin kanıtlarla Mountbatten-Windsor'un sahip olduğu iddia edilen hafıza kaybı arasındaki mesafenin savunulması zorlaşıyor.

Buna karşılık Virginia Giuffre her şeyi hatırladı. Kamuoyu önünde konuştu ve sonuçlarını absorbe etti. Hikayesini anlatmak için mahremiyet ve güvenliğini kaybetti. Mountbatten-Windsor'ı, ayrıcalığı korumaya devam etti. Nihayetinde bu Giuffre'nin hayatına mal oldu.

Bu dengesizlik bir tesadüf değil. İstismarın varlığını sürdürmesini sağlayan yapı böyledir.

Önceki günlerde Japonya'ya uçan Sör Keir Starmer söylemeye asla ihtiyaç duymaması gereken bir şey söyledi: Bilgiye sahip olan herkesin tanıklık etme görevi vardır. Gerçeği aramaya yardım etmeyi reddederken mağdurların yanında durduğunuzu iddia edemezsiniz. Bu basit bir ahlaki önermedir. Kulağa radikal bir önermeymiş gibi gelmesi gerçeği, size mevcut sohbetin halihazırda ne kadar çarpık olduğunu gösterir. Çünkü alternatifi, iktidarın kendi kendine kalkan olduğu bir dünyadır.

Uluslararası Çalışma Örgütü'ne göre, dünya çapında yaklaşık 50 milyon insan modern köleliğe hapsolmuş durumda ve yılda yaklaşık 236 milyar dolar hacme sahip bu yasadışı ticarette en fazla pay cinsel sömürüye ait. Bu rakamların arkasında fırsat vaat edilip cinsel köleliğe yöneltilen kız çocukları var.

Hayatta kalanlarla röportajlar yaptım. Kendilerine zarar veren erkeklerin eylemlerinin sonuçlarıyla asla yüzleşmeyeceklerini varsaydıklarını erken öğrenmişlerdi ve dünya da bunu sessizce doğrulamıştı. 

Epstein dosyaları, kendilerinden emtia gibi bahsedilen kadınları gösteriyor: Kendilerinden hesap sorulmayacağına güvenen erkekler arasında elden ele gezdirildiler ve ticaret konusu yapıldılar. Mountbatten-Windsor'un burada üstlendiği rolü açıklamayı reddetmesi bu kültürün dışında değil. Bilakis pekiştiriyor. Güçlünün sessizliği tarafsızlık değildir. İzin sinyali verir.

Tanıklık etmek cömertlik değildir. Bu, zararların farkında olduğunu iddia eden bir sistemin ödemesi gereken asgari tutardır. Hayatta kalanların travmalarını mahkeme salonlarında ve röportajlarda yeniden yaşamaları istenir. Çapraz sorguya çekilirler, şüphe duyulurlar, detaylı bir şekilde incelenirler. Aynı maruzluğu geçmişinde prenslik olan birinden beklemek, zulüm değildir. Vadesi çoktan geçmiş bir denkliktir.

O fotoğraflardaki kadınlar kalıcı sonuçlarla yaşıyor. Hak ettikleri adaleti asla göremeyecekler. Dünya en azından, onların istismarlarıyla bağlantılı erkeklerin bir süreliğine de olsa, hakikat aşkına rahatsızlık duymasında ısrar edebilir.

Mountbatten-Windsor'ın seçimi artık ona ait değil. Bu sorumluluk artık bir ulus olarak bize aittir. Bu, iktidar zarar vermekle suçlandığında Britanya'nın neye tahammül etmeye istekli olduğuna dair bir test. Eski bir prens bu kanıtlar karşısında hesap vermeyi reddedebilirse, dünyadaki her insan taciri iktidarın bir kalkan olduğu ve kurbanlarının gözden çıkarılabileceği mesajını alır. Bu hiyerarşiyi tolere eden bir toplum, ondan kaynaklanan zararın suç ortağıdır. Ve bu anlaşmayı kabullenen bir ülke, kendisini adil olarak adlandırma hakkını kaybeder.

Ancak Mountbatten-Windsor'ın, (cinsel suçlara veya istismara dair herhangi bir suçlamayla karşılaşmasalar da, Epstein'le bir derece de olsa ilişkiye sahip tüm Musk ve Mandelsonlarla birlikte) bildiği her şeyi bize anlatmak için sorguya çekilmesinin zamanı çoktan geldi de geçiyor.

Ve kız çocuklarının yüzlerinin olması gereken yerde bu siyah kareler kaldığı sürece, bu yükümlülük sona ermiyor.
 

independent.co.uk/voices

Independent Türkçe için çeviren: Eren Umurbilir