Ben bu satırları yazarken, Jeff Bezos'un parmağı "Sepete Ekle" butonunun üzerinde geziniyor. Butona bir bastı mı, Kuzey İngiltere'den bir futbol markasının hatırı sayılır bir hissesini (tahmin edeceğiniz üzere Prime aracılığıyla) pek yakında teslim alabilir.

Ciddi bir miktar sözkonusu ama Liverpool FC'nin Bezos'u iflas ettireceği pek söylenemez. Elon Musk'la uzay roketi yarışına girmek; işte gerçek para orada dönüyor. Liverpool FC'nin değeri muhtemelen Bezos'un evcil hayvan oyuncakları kategorisinin değeriyle Delaware'deki bir bulut bilişim merkezi arasında bir yerde kalacak.

Bezos'un çevrimiçi gezinme geçmişinde epeyce üst düzey spor takımı bulunuyor. Ve Liverpool'u "Daha Sonrası için Kaydet" kısmına eklemese bile, FSG işin başında kalmaya devam ederken azınlık hissedarı olacak. Şimdilik.  

Biz taraftarlar, müşteriler, bahisçiler (ne derseniz deyin) için bu GERÇEKTEN büyük bir olay. Asıl soru şu: FIFA'nın bebek yüzlü başkanı Gianni Infantino gibi boyun eğip aptal aptal sırıtacak mıyız? Yoksa son düdük çalıp anlaşma imzalandıktan sonra bile çaresiz bir öfkeyle sağa sola yumruk sallayan Arjantinli bir futbolcu gibi mi davranacağız?

Sky'a konuşan finans uzmanı Amber Pinto, sevgili kulübümün "sağlam ve birinci sınıf bir varlık" olduğunu söyledi. Yani, bunu duymak güzel ama John Smith böyle bir ifade kullanmazdı.

Kelleşen bir başka iş adamı olsa da ismine yaraşır şekilde alçakgönüllü tipik bir İngiliz olan Smith, modern Liverpool'u yaratan adamdı. Bu son derece muhafazakar başkan, Bill Shankly isimli sosyalist ve son derece karizmatik bir teknik direktörle ittifak kurarak bugünkü kulübümüzü, yani Britanya'nın en başarılı kulübünü yarattı.

Sahada Liverpool baştan aşağı dinamizm ve yenilikçilikten ibaretti. Dışındaysa Smith'in muhafazakarlığı hüküm sürüyordu. Ticari gerçekler bunu kaçınılmaz kılana kadar saha kenarındaki reklamlara bile direndiler.

Kurnazlardı; Amazon'dan tam fiyatı ödemek yerine, futbolun Temu'sundaki fırsatları kolluyorlardı.

Örneğin 1971'de, Scunthorpe United'dan genç bir oyuncuyu 33 bin sterline (yaklaşık 2 milyon TL) transfer ettiler. Bu rakam, Chelsea'nin Morgan Rogers için ödediği bedelden sadece 116 milyon 977 bin sterlin (yaklaşık 7 milyar 375 milyon TL) daha az.

Rogers iyi bir oyuncu ama bir Kevin Keegan değil. Bizim Kev'in bu hafta hayatını kaybetmesi pek çok Liverpool taraftarının yüreğini burktu. Kulübün ve Shankly'nin talep ettiği tavrın timsaliydi: enerjik, cesur, mütevazı. O bir taraftar futbolcusuydu; muhtemelen Amber Pinto'nun ifade edeceği gibi yüksek getirili bir varlık değildi.

Yine de Keegan hırslıydı. Almanya'ya transfer oldu ve biz, özellikle Shankly'nin yokluğunda kulübün bir daha asla eskisi gibi olmayacağını düşündük. Ama Liverpool da hırslıydı. Daha da iyi bir takım kurdular ve ticari gerçeklere uyum sağladılar. Kutsal kırmızı formalarına sponsor logolarını ilk onlar koydu.

Kulübün saha içi ve dışındaki düşüş, kulübü ağır borç yükü altına sokan ve bir zamanlar parıldayan kupa vitrininin tozlanmasına neden olan iki Amerikalı üçkağıtçı sahibin elinde en dip noktasına ulaştı.

En azından sonraki Amerikalı sahipler spordan anlıyordu. FSG'den John W. Henry'nin, şehri ve taraftarları anlayan, o enerjiyi ve tutkuyu geri getiren dişlek Jurgen Klopp isimli kendi Shankly'si vardı. Keegan muhtemelen onun için oynamaya bayılırdı.

Ama o yoluna devam etti ve FSG'nin de özellikle ayrılıkçı bir Avrupa Süper Ligi'yle girdikleri o haince flörtten sonra aynı şeyi yapmasından memnun olacak pek çok Liverpool taraftarı var.

This Is Anfield sitesinde bugün bölünmüş durumdayız. Sör Keegan, "Liverpool düşmanı hiçbir milyarder canavar Anfield'ın yakınına bile yaklaşmasın!" diyor. Diğerleri ise 2026 Premier Ligi'nin gerçeklerine dikkat çekiyor.

Geçen sezon bize çok iyi gelebilecek iki oyuncu Semenyo ve Guehi, Abu Dabi'nin finanse ettiği Manchester City'yi seçti. Finansal fair-play ihlali nedeniyle City'ye isnat edilen 115 suçlamanın nihayetinde kulübü yere sereceğini uman Liverpool taraftarlarının, Ay'da bir Amazon mağazası görmesi daha yakın bir ihtimal. 

Ben mi? Ben pragmatik biriyim. Paraya ihtiyacımız var. Üstelik yeni, dinamik ve genç teknik direktörümüz Andoni Iraola, adeta ikizi olan Andy Burnham gibi bolca umut ve enerji sunuyor.

Hem daha kötüsü de olabilirdi. Elon Musk'ın, yakın bir kaynağın (babasının) söylediği üzere kulübü gözüne kestirmesinin üzerinden çok geçmedi. 

independent.co.uk/voices

Independent Türkçe için çeviren: Büşra Ağaç