Evet, onlara göğüs gerdi. Görünüşe göre Keir Starmer, zaman zaman ima ettiği üzere, tarihin en ünlü alet ustası babası gibi (Starmer'ın sık sık babasının mesleğini vurgulayarak işçi sınıfı köklerinden bahsetmesine gönderme yapılıyor -ed.n.) inatçı ve baş belası biri olduğunu kanıtlıyor.

Bunu bilemeyiz ancak başbakan belki de "sarsılmaz dayanağı" Victoria'yı dinleyip (zor günler geçirmiş eski bir başbakanın sözleriyle) savaşmaya ve kazanmak için savaşmaya karar vermiş olabilir.

Başbakanın kabinedeki (ve ötesindeki...) rakipleri karşısındaki inatçılığı, pazartesi günkü konuşmasından bu yana değişmedi: İşçi Partisi, Muhafazakarlar gibi kendini şımartmayacağına söz vermişti, benim ayrılmam hiçbir şeyi çözmez, tahvil piyasalarında paniğe yol açar ve 10 yıl içinde 7. başbakan, ulusal çıkarlarla çelişir.

Starmer, eskiden dediği gibi "ülkeyi partininin önüne koyuyor". İsyancı milletvekillerinin söylediklerini duyuyor, onları dinleyip karşılık veriyor, geri adım atmayı reddediyor ve kabinesindeki şüphecilere istifa etmeleri için fiilen meydan okuyor.

Nihayetinde onu istifaya zorlamak için yapabilecekleri hiçbir şey yok. İşçi Partisi milletvekillerinden 81 imzayı toplayarak liderlik yarışını başlatıp bunun getireceği her şeyi göze almak dışında bir şey yapamazlar; ki buna bizzat Starmer'la kanlı bir iç savaşa girmek de dahil. Starmer, "Kendinize güveniyorsanız buyurun deneyin" tavrı sergiliyor.

Şunu belirtmek gerekir ki, hükümeti kitlesel istifalarla ayaklarının altında parçalanırken bu taktik Boris Johnson'ın işine pek yaramamıştı ama göreceğiz. Bu durumda İşçi Partisi tüzüğü, arka sıra milletvekillerinden akın akın gelen drone saldırılarına karşı savunma sağlayan bir demir kubbe görevi görüyor. Saldırılar başbakandan sekip gidiyor. "Zayıf" olmak da buraya kadar.

Bazı işaretler vardı. Kabinenin, birkaç yıldır ve belki de onlarca yıldır yapılan en önemli oturumu için Downing Sokağı'na gelişini izlerken, teatral unsurlar epey aydınlatıcıydı. Kabinenin avukatları David Lammy ve Lord Hermer, sanki meslektaşlarıyla bir tür zafer partisine katılacaklarmış gibi gülünç derecede mutlu görünüyordu: Sör Keir Starmer KC için her şeyi halletmiş gibi duran adamlar. Starmer'ın Praetorian Muhafızları Liz Kendall ve Peter Kyle ise siyasi rüzgarın yön değiştirdiği göz önüne alınırsa, hak ettiklerinden çok daha fazla ışık saçıyordu.

Buna karşılık Rachel Reeves'in resmi aracı, gazetecilerin bağırarak sorduğu sorulara cevap vermek zorunda kalmamak için neredeyse 11 Numara'ya (Birleşik Krallık Maliye Bakanı'nın, başbakanlık konutu yanındaki resmi konutu -çn.) kadar girecekti; bu alışılmadık utangaçlık her şeyi anlatıyordu. (Maliye Bakanı'nın, yine kabine bakanı olan kız kardeşi Ellie Reeves'le Starmer hakkında tartıştığı ve Maliye Bakanı'nın en sadık taraf olduğunu kanıtladığı söyleniyor.)

Ardından her zamanki neşeli halinden çok uzak, somurtkan bir yüzle Wes Streeting geldi; muhtemelen Heseltine tarzı ani bir istifayla ayrılmayı düşünüyordu*. Starmer'ın sessizce gitmeyi inatla reddetmesine mi, yoksa tetiği kendisi çekmek istememesine rağmen başarısız bir siyasi hamleyi hızlandırma çabasına mı öfkelendiği tam anlaşılamıyordu.

Starmer'ın hamlesi henüz işe yaramayabilir. Eğer işler bazılarımızın korktuğu gibi giderse, çok geçmeden Kral kısa hükümdarlığının 4. başbakanını göreve çağırmak zorunda kalacak ve iktidar partisindeki bu aşırı hareketlilik düşünülürse, onun hemen ardından bir başbakan daha gelebilir.

Starmer'ın "geçici" halefi muhtemelen parti liderinin yardımcısı David Lammy olur ve o da yerini, toplumun genelini asla temsil etmeyen yaklaşık 300 bin İşçi Partisi aktivistinin aylar süren bir iç savaşın ardından seçtiği kalıcı bir başbakana bırakır. 

Ancak bu, favori olduğu söylenen Andy Burnham katılmadan liderlik sorununu bile çözmez. Bu ihtimal, yaklaşık 140 bin Muhafazakar Parti üyesinin Eylül 2022'de bize Liz Truss'ı dayatması kadar rahatsız edici. Bu dehşet verici gösteri, İşçi Partisi'ni bir kez daha yıllar sürecek bir siyasi sürgüne gönderir.

Starmer'ın geçen haftaki seçimler için yapılan "seçmen ziyaretlerinde gündeme geldiğini" ve birçok Reform seçmeninin ondan nefret ettiğini biliyoruz. Ancak önümüzdeki haftalarda, görevde iki yılını bile doldurmamış Starmer'ın neden ve kimin yetkisiyle devrildiğini merak eden çok fazla kişi olacak. Kim demiş ki Britanyalılar; Wes Streeting, Andy Burnham, Angela Rayner veya (2015'te bir kez reddettikleri) Ed Miliband tarafından yönetilmek istiyor diye?

Bu İşçi Partisi, psikodramayı bitirme sözü vermişti. Ülkenin başına bir yenisini daha sarmaları affedilmez. Aslında yapacak çok daha önemli işleri var. 

*Bu yazı Streeting'in istifasından önce kaleme alındı

independent.co.uk/voices

Independent Türkçe için çeviren: Büşra Ağaç