Uzun boyunlu dinozorların yavrularının, etçil dinozorlar için başlıca av olduğu tespit edildi.

Bugüne kadar yeryüzüne ayak basmış en büyük kara hayvanlarını içeren sauropoda grubundaki dinozorlar, uzun boyunları ve küçük kafalarıyla biliniyordu. 

Bu otçul hayvanların yetişkinleri, devasa boyutları nedeniyle avcılar için kolay hedef değildi.

Ancak bulguları New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin'de yayımlanan yeni bir çalışmaya göre sauropoda yavruları avcılara karşı savunmasızdı.

University College London'dan araştırmacılar, ABD'nin Kolorado eyaletindeki Morrison Formasyonu'ndaki fosilleri inceleyerek yaklaşık 150 milyon yıl öncesinin besin ağını yeniden kurguladı.

Formasyonda yer alan Dry Mesa alanındaki fosiller yaklaşık 10 bin yıl gibi kısa bir süre zarfında biriktiği için Geç Jura dönemi ekosistemine son derece detaylı bir bakış sunuyor.

Bilim insanları dinozorların vücut büyüklüğüyle ilgili tahminleri, mikroskobik diş aşınmasını, kemikte korunmuş kimyasal izleri ve fosilleşmiş mide içeriğini bir ekolojik modelleme yazılımına girerek kimin, kimlerle ve nelerle beslendiğini ortaya çıkardı.

Bulgular, 12 binden fazla potansiyel besin zincirinden oluşan bir ağa işaret ederken sauropoda türleri, alandaki diğer otobur gruplardan daha fazla türle bağlantılıydı.

Alanda Diplodocus, Brakiyozor ve Apatosaurus gibi 6 farklı sauropoda türünün ve Torvosaurus ve Allosaurus gibi et yiyen 5 dinozor türünün yaşadığı tespit edildi. Bu dinozorlar ekosistemi, diğer etçil dinozorlar, sürüngenler, erken dönem memeliler, balıklar ve böceklerle paylaşıyordu.

Brakiyozor ekosistemin en ağır sauropodalardan biri olsa da en uzun olanı 30 metreye ulaşabilen Diplodocus'tu. 

Ancak bu hayvanların yumurtaları 30 santimetre gibi bir çapa sahipti ve büyümeleri yıllar sürüyordu. 

Öte yandan bulgular, küçük yavruların kendi hallerine bırakıldığına işaret ediyor. Yetişkinlerin devasa boyutları göz önüne alınırsa, onları ezme ihtimallerinden dolayı hiç karışmamaları daha iyi bir strateji olabilir.

Yeni çalışmaya göre bu durum uzun boyunlu dinozor yavrularını avcılar için kolay lokmaya dönüştürüyordu.

Araştırmacılar, bebek ve yavru sauropodaların, besin zincirinin en üstündeki etçil dinozorların en yaygın besin kaynağı olduğu sonucuna vardı.

Makalenin başyazarı paleontolog Cassius Morrison, "Bu sauropodaların sayısı, muhtemelen daha büyük boyuttaki yetişkin sauropodalardan çok daha fazlaydı" diyerek ekliyor:

Nispeten savunmasız olmaları ve yavaş hareket etmeleri, yakalanmalarını kolaylaştırarak onları mükemmel bir atıştırmalık haline getirmiş olmalı.

Araştırmacılar yavru sauropodaların ekosistemde önemli roller oynadığını söylüyor.

Çalışmanın ortak yazarı William Hurt "Bazı Allosaurus fosilleri (örneğin Stegosaurus'un dikenli kuyruğunun yol açtığı) korkunç yaralanma izleri gösteriyor. Bu yaraların bazıları iyileşmiş, bazıları ise iyileşmemiş" diyor: 

Ancak genç sauropodaların bol miktarda kolay av sunması, yaralı dinozorların hayatta kalmasını sağlamış olabilir.

Independet Türkçe, Reuters, Discover Magazine, New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin

Derleyen: Büşra Ağaç