"Okyanusu geçip derede boğulmak" özdeyişi bizi anlatmak için kullanılmamalı

Gürbüz Evren Independent Türkçe için yazdı

Fotoğraf: Reuters

Türk Hava Yolları, Türkiye'nin dünya çapındaki en iyi markası ve yüz akıdır.

133 ülkeye ve 48'i iç hat olmak üzere 351 kente uçan THY ile gurur duyuyoruz.

Filosunda 552 uçağı olan THY'nin 2025 yılında, sadece esas faaliyetlerinden edindiği kâr 2,2 milyar dolara ulaştı.

Sizi rakamlara boğmak istemediğim için bu kadarıyla yetiniyorum.

Rekor üstüne rekor kıran İstanbul Havalimanı'nın ise dünyanın en iyi ve en büyük ilk 3 havalimanı arasında olduğunu hatırlatalım.

THY ve İstanbul Havalimanı hakkında yabancılardan duyduğumuz övgü dolu sözler de ayrı bir gurur kaynağıdır.

Şimdi paylaşacağım bilgilerin ise bir uyarı olarak değil de "Dost acı söyler" özdeyişi kapsamında değerlendirilmesini umuyorum.

Yine sonda söyleyeceğimi başta söyleyerek devam edeyim:

Millet olarak harika bir başlangıç yaparız ama zamanla daha iyiye gitmek yerine her şeyi yavaş yavaş bozar, sonunu getiremeyiz.

Yani "Okyanusu geçeriz ama derede boğuluruz."

THY ve İstanbul Havalimanı yetkilileri bilmem farkındalar mı, her iki gururumuz da ciddi sorunlar yaşıyor ve geriye doğru gidiş var.

Vereceğim birkaç örneğin, durumun anlaşılmasına yardımcı olacağını umuyorum.

Rusya-Ukrayna Savaşı'nın başladığı tarih olan 24 Şubat 2022'de Brezilya-Sao Paulo'dan İstanbul'a uçtuk.

Devasa uçakta tek bir koltuk bile boş değildi.

Birkaç Türk dışında, yolcuların tamamına yakını Brezilyalı ve Arjantinliydi.

Şubat ayı Brezilya'da yaz mevsimi olduğu için yolcuların üzerinde genelde tişört, şort vb. yazlık kıyafetler vardı.

Uçak 12 saatlik yolculuktan sonra İstanbul Havalimanı'na indi ve bir süre taksi yaptıktan sonra körüğe yanaşmak yerine terminal binasına çok uzak bir yerde, açık alanda park etti.

Ön ve arka kapıya merdivenler yanaştı.

Merdivenlerden inmeye başlayan yolcuları buz gibi bir hava ve karla karışık yağmur karşıladı.

Kıyafetleri bu havaya uygun olmayan yolcular haklı olarak duruma tepki gösterdiler.

Uçağın neden körüğe yanaşmadığını soran yolculara verecek yanıt bulamadım.

Merdivenlerden inip otobüslere yürürken, aralarında küçük çocukların olduğu diğer yolcular gibi ben de çok üşüdüm ve ıslandım.

Büyük tepki toplayan bu durumu açıklamak için sistem, uygulama, yoğunluk gibi bahanelerin arkasına saklanılamaz.

Koca uçağı Arjantin ve Brezilya'da dolduruyoruz, İstanbul'a kadar en iyi ikramla, konforlu bir şekilde getiriyoruz, kısacası zor olanı yapıp okyanusu geçiyoruz ama bir körüğe yanaşmadığımız için derede boğuluyoruz.

Şimdi daha yakınlara gelelim.

Geçtiğimiz ocak ayında, bir pazar günü, saat 11.00 İstanbul-Ankara seferi için otobüslerle uçağın park hâlinde olduğu alana taşındık.

Uçağa binmek üzere otobüslerden inerek buz gibi soğuk hava ve sert esen rüzgârın altında ön ve arka merdivenlere koşturarak gitmeye başladık.

Bizden önce gelen 2 otobüsten inen yolcular arka kapının merdivenlerinde ve pistte sıra olmuştu.

Öndeki merdivenin bozulduğunu söyleyen yer görevlileri, tüm yolcuların arka kapıdan bineceği uyarısını yaptı.

Yüzlerce yolcu arka merdivenden binmek için sıraya girdik.

O uzun kuyruk yavaş ilerlerken yerdeki yolcular soğuk ve rüzgârı iliklerine kadar hissettiler.

Çocuklar ağladı, yetişkinler söylendi ve THY yetkililerine ağır sözler ettiler.

Yaklaşık 16 dakika sonra uçağa girebildim.

Bu süre içinde üşüttüğüm için 3 gün hasta yattım.

İşimi yapamadığım için de gelir kaybı yaşadım.

Yolcuları otobüste tutmak, merdiven boşaldıkça küçük gruplar hâlinde almak gibi bir çözümü bile düşünememek, "Okyanusu geçip derede boğulmak" değil de nedir?

Üçüncü bir örneği geçtiğimiz ekim ayından vereceğim.

Saat 17.55 uçağıyla Ankara'dan İstanbul'a seyahat ettim.

Uçak havalimanına yoğun yağmur altında indi.

Bu yağmurda mutlaka körüğe yanaşırız diye düşünürken, uçak açık alandaki park yerinde durdu.

Ön ve arka kapılardaki merdivenlerden inmemiz istendi.

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda, aralarında çocukların, yaşlıların bulunduğu yolcular itiraz ederek, söylenerek, kaygan merdivenlerden düşmemeye çaba göstererek inmeye çalıştı.

Merdivenden inip otobüse bininceye kadar sırılsıklam olduk.

Günübirlik geldiğim için yanımda yedek kıyafetler yoktu.

Gece 02.00 uçağıyla Ankara'ya dönünceye kadar üzerimde kuruyan ıslak elbiselerle dolaşmak zorunda kaldım.

Yolcuları bardaktan boşanırcasına yağan yağmurun altında merdivenden indirerek perişan etmek nasıl bir planlamanın sonucu olabilir ki?

Geçtiğimiz 12 Kasım'da 11.15 Paris-İstanbul seferini yapan THY uçağıyla söylenen zamanda İstanbul Havalimanı'na indik.

Pilot, iniş öncesi yaptığı anonsta, İstanbul'da şiddetli rüzgâr olduğu bilgisini verdi.

Uçağımızın körüğe yanaşmasını beklerken, havalimanının uzak bir köşesinde açık alanda park etti.

Uçakta ilk kez Türkiye'ye gelen ve emeklilerden oluşan 30-40 kişilik bir Fransız grup da vardı.

Şiddetli esen rüzgârda merdivenlerden inmeye çalışan herkes, özellikle de yaşlı Fransızlar, düşmemek, savrulmamak için birbirlerine sıkı sıkı sarılmak zorunda kaldı.

Otobüslere zorlukla ulaştığımızda herkes perişan bir hâlde idi.

Pilotun, “Şiddetli rüzgâr var” uyarısını neden yaptığını hâlâ daha anlamış değilim.

Paylaştığım 4 örnekte sorunları şiddetli rüzgârlı, soğuk, karlı ve yağmurlu havalarda binlerce yolcu yaşadı ve yaşamaya devam ediyor.

Hadi kendimizden vazgeçtik ama ülkemize ilk kez gelen yabancılara bunları yaşatmayalım ve onlarda kötü hatıralar bırakmayalım.

Son 5 yıl içinde yaşadığım ve yaşayanlardan dinlediğim daha birçok benzer olay var ama bu kadarıyla yetiniyorum.

THY ve İstanbul Havalimanı yetkilileri "Dost acı söyler" tarzındaki uyarılarımı dikkate alır mı bilmem ama ben sorumlu bir vatandaş olarak görevimi yaptım.

Bu yazıyı kaleme almanın nedenlerinden biri de özetlemeye çalıştığım türden sorunları yaşayan yüzlerce yolcuya verdiğim sözü yerine getirmektir.

Türk Hava Yolları personelinin büyük bir bölümünün çok nazik ve işlerini iyi yapan çalışanlardan oluştuğunu da söylemeden geçmeyelim.

 

 

*Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.

© The Independentturkish

DAHA FAZLA HABER OKU