Bir şeyi komikleştirmek onu komedinin konusu yapmak insanlık tarihi kadar eski olsa gerek.
Hayat birçok defa can sıkıcıdır ve komedi can sıkıntısını gidermede insanın sıklıkla baş vurduğu bir yoldur.
Komedi sadece can sıkıntısını gideren insanları eğlendiren bir malzeme değil, sanatsal açıdan düşünüldüğünde, aynı zamanda insanı geliştiren teatral bir etkinliktir.
Nitelikli şeylere gülmek gelişmiş olmanın bir göstergesidir.
Kaldı ki herkes seviyeli düzeyde komiklik yapmayı da beceremez.
Seviyeli komedi dedik çünkü komedinin de seviyeli olanı, seviyeli olmayanı var.
Bu anlamda aslında insanların neye güldüğüne bakarak onların gelişmişlik düzeyleri hakkında bir kanaate varmak da mümkün.
Komedi, insanların ve olayların gülünç yönlerini öne çıkararak insanları eğlendiren bir sanat olarak bilinir.
Bu gülünç yön cimrilik, pervasızlık, korkaklık, ukalalık ya da başka insani bir zaaf olabilir.
Bizim toplumda son bir iki yıldır - nevi şahsına münhasır - yeni bir “komedi show” tarzı zuhur etmeye başladı.
Gerçek komedi, içinde zeka ve yaratıcılık barındırır.
Maalesef bu tarz komedi, özellikle zeka açısından engelli insanların bu eksikliklerinin yarattığı “komikliği” bir eğlence tarzına dönüştürmeye dayanmakta.
Önceleri Beyazıt ve Okan Bayülgen gibi şovmenlerin insanları güldüren programları vardı.
Belli bir estetiği içinde barındıran bu show programlarından, bugün, insanların doğuştan sahip oldukları eksiklikleri komedi konusu yapan “show”lara geriledik.
Gerçi bunlara show demek ne kadar doğru?
Bir insanın doğuştan sahip olduğu bir eksikliği (zihnen engelli olmak gibi) güldürü konusu yapmak hangi ahlaki değer ile açıklanabilir?
Bu programlardan bir tanesi bir dernek imzasını taşımakta.
Dernek, topladığı paralar ile fakir ve muhtaç durumdaki ailelere yardımlar yapmakta.
Derneğin bu çalışmaları elbette çok değerlidir.
Muhtaçlara yardım güzel bir şey de beş yaşındaki bir çocuğun verebileceği cevapları aşamayan cevapları ile güldürü konusu olan bu zihinsel engelli insanlara yardım etmek için onların zekalarını güldürü konusu yapmak mı gerekiyor?
Belki derneğe bağışta bulunmayı teşvik etmek, toplumsal farkındalığı arttırmak adına bunlar ile bir iki program yapılabilirdi.
Ancak bu insanlar düzenli bir şekilde programlara ve sirkleri hatırlatacak şekilde turlara çıkartılarak engelli özellikleri komedi malzemesi haline getirilmekte!
İşin amacından saptığının göstergelerinden biri bu insanları eğlence konusu yapan benzer prodüksiyonların ortaya çıkmaya başlamasıdır.
Ve öyle anlaşılıyor ki bu programların sayısı daha da artacak.
Program, stüdyo tarzı bir mekanda çekilmekte ve YouTube ortamında yayınlanmakta.
İşin acı tarafı gerçek bir show programıymış gibi insanların çekimlerin yapıldığı mekanda programı izlemeye gitmesidir.
Başkalarının eksiklikleri üstünlük duygumuzu daha güçlü bir şekilde hissetmemize yardımcı olur.
Bu programlara olan ilgiyi belki de bu acımasız duygumuz ile izah etmek mümkün.
En üzücü olanı çocukluğunda geçirdiği havale nedeniyle engelli duruma düşen “Kadıköy Boğası” lakaplı gencin bu tarz “Komedi show”lara malzeme yapılmasıdır.
Stüdyoda yüzlerce insanın karşısında gaz kaçırmaktan dahi imtina etmeyen bu “yetişkin çocuk” üzerinden bir komedi show programı hazırlamak hem ahlaken hem de vicdanen ciddi sorunları içinde barındırıyor olsa gerek.
Bu insanların sözde show programlarına bu şekilde malzeme yapılmasına aileleri nasıl izin verebiliyor peki?
Hangi anne ve baba engelli çocuğunun bu şekilde bütün ülkenin güldürü konusu olmasına gönlü razı olabilir?
Yüzbinlerce insanın saatlerce bu insanların zekalarına gülmeleri aileleri hiç mi rahatsız etmiyor?
Daha önceleri Knut Hamsun’a ait olduğunu düşündüğüm ama Albert Camus’a atfedilen güzel bir söz var: “İnsan aç kalmaya görsün inançlarını bile yer”
Belli ki bu engelli insanların dar gelirli aileleri maddi bazı destekler ile çocuklarının bu şekilde eğlence malzemesi yapılmasına razı olmakta.
Bir toplumu düşünün ki yardıma muhtaç, korunması gereken, doğuştan engelli insanlarını güldürü ve eğlence konusu yapsın!
“Beyaz Show” ve “Zaga” gibi programlar yerini zihnen engelli insanların güldürü konusu yapıldığı show programlarına bırakmışsa toplumsal açıdan oturup düşünmek gerekir.
*Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.
© The Independentturkish
