Meksika, Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'nın ev sahipliği yaptığı 2026 Dünya Kupası finallerine katılan ülkelerin milli futbol takımlarında oynayan bazı futbolcuların ilginç ve duygusal hikayeleri var.
Bunların bir kısmı uluslararası medyada ve sosyal medyada yayınlandı.
En çok da İspanya Milli Takımı'nın oyuncuları Lamine Yamal, Nico Williams ve Marc Cucurella'nın yaşam hikayeleri ilgi çekti.
Ama başka ilginç hikayeler de var.
Örneğin, ABD Milli Takımı oyuncusu Florin Balogun'un yaşadıklarını enteresan bulacağınızı düşünüyorum.
ABD takımının en önemli oyuncularından olan Nijerya asıllı Balogun, milli takım kariyerini tamamen bir havayolu çalışanına borçludur desek yalan olmaz.
Eğer havaalanındaki o yer görevlisi olmasaydı, Balogun'u Amerikan forması altında izleyemeyecektik.
ABD'den İngiltere'ye gitmekte olan Balogun ailesinin uçağa binmesi engellenir.
Çünkü annesi Balogun'a hamiledir ve karnının büyüklüğünü fark eden görevli, bu durumda uçağa binmesinin sakıncalı olduğunu söyler.
Aile mecburen ABD'de kalır ve Balogun New York'ta doğar.
Bu nedenle de Amerikan vatandaşlığına hak kazanır.
Aile doğumdan sonra İngiltere'ye gider ve Florin bu ülkede büyür.
Fransa'nın Monaco takımında oynayan Florin'i Nijerya Milli Takımı istemektedir.
İngiliz vatandaşı da olduğu için İngiltere de ilgilenmektedir.
Ama ABD Milli Takımı teknik direktörü Mauricio Pochettino, Florin'in ABD vatandaşı olduğunu bildiği için oyuncuyu ikna eder.
Florin, 25 yıl önce bir havayolu görevlisinin annesini uçağa bindirmemesi sonucu doğduğu ABD'nin milli takım formasını giymesini tamamen bu olaya borçludur.
Dünya Kupası'nda aldığı başarılı sonuçlarla herkesi şaşırtan Yeşil Burun Adaları Milli Takımı'nın oyuncusu Roberto Pico Lopes'in hikayesini de anlatalım.
Babası Yeşil Burun Adaları'ndan olan Pico Lopes, İrlanda'da doğdu.
Aslında bir banka memuru olan Lopes, yarı zamanlı diyebileceğimiz şekilde futbol oynuyordu.
İrlanda U19 Milli Takımı'na da seçilen Lopes, 1. Lig ekibi Shamrock Rovers'da oynuyor.
Yeşil Burun Adaları Futbol Federasyonu, ülke vatandaşı olduğunu öğrendiği Lopes'i takip ediyordu.
Federasyon, Lopes'e milli takıma davet edildiğine ilişkin bir e-posta gönderdi.
Lopes, Portekizce yazılmış mesajı spam sanarak dikkate almadı.
Çünkü Portekizce bilmiyordu.
Aradan yaklaşık 10 ay geçti ve federasyon bu kez İngilizce bir e-posta gönderdi.
Milli takıma davet edildiğini gören Lopes, belirtilen süre içinde gerekli evrakları hazırlayarak federasyona gönderdi.
İşin garibi, Lopes eğer bu kez de yanıt vermeseydi, bir daha davet edilmeyecekti.
Anlayacağı dilde yazılmış bir e-posta, banka memurunun futbol kariyerini değiştirmiş oldu.
Nico Williams, İspanya Milli Takımı'nın yıldızlarından.
Ganalı bir göçmen ailenin çocuğu.
Annesi María, daha iyi bir yaşam için Avrupa'ya gitmek istiyordu.
Maria, oğlu Nico Williams'a hamileyken Gana'dan İspanya'ya 3 bin 200 km yolu kimi zaman yürüyerek, kimi zaman da bulabildikleri araçlarla katetti.
İnsan kaçakçılarının yönlendirdiği kafile çölü geçerken, yanlarındaki su bitince 2 gün boyunca büyük sıkıntı çektiler.
Oradan geçen göçerlerin verdiği suyla hayatta kaldılar.
Maria, kaçak yollarla girdiği İspanya'da Nico Williams'ı doğurdu.
Oğlunu yokluklarla ve yoksullukla mücadele ederek büyüttü.
İspanya'ya Dünya Kupası'nı kazandıran golü Nico Williams hazırladı.
Dünya Kupası'nı kaldırdıktan sonra koşarak tribüne giden Nico, madalyasını annesi Maria'nın boynuna taktı.
O sırada annesine, "Ben karnındayken 3200 km yolu boşuna geçmediğini seni kabul eden İspanya'ya ve tüm dünyaya gösterdik anne" dedi.
İspanya Milli Takımı oyuncusu Lamine Yamal'ın babası Faslı, annesi Gineli.
Aile çok yoksul.
Yamal'ın çocukluğu, yoksulluğun ne olduğunu yaşayarak ve öğrenerek geçmiş.
Babası atık toplayarak, çöpte bulduğu eşyaları tamir edip satarak ailesini geçindirmeye çalışmış.
Tek odalı bir evde büyüyen Yamal, annesinin kurduğu mutfağı, banyosu, tuvaleti, birkaç odası olan bir ev hayalini aklının bir köşesine yazmış. Babasına, atık toplamadan yaşayacağı bir hayatı sunmayı, hayallerinin arasına eklemiş.
Yaşadığı yoksulluğun benzerini küçük kardeşinin de yaşamamasını hedeflerinden biri yapmış.
Annesine aldığı villanın, onun yüzünde oluşturduğu gülümsemeyi gördüğü anları, hayatının en güzel günü olarak kaydetmiş.
Anne ve babasının, yeni evdeki mutluluğunu her gördüğünde kendini dünyanın en mutlu insanı kabul etmiş.
Küçük kardeşinin kendisinin hiç yaşayamadığı bir çocukluğun tadını çıkardığını her gördüğünde, yine kendini dünyanın en mutlu insanı kabul etmiş.
İspanya'nın Dünya şampiyonu olduğu final maçının bitiminde Arjantinli bazı futbolcular İspanyol oyunculara saldırırken, Yamal birkaç metre uzakta diz çöküp ellerini açarak Allah'a dua ediyordu.
Sadece şampiyonluk için değil, annesine, babasına, kardeşine, babaannesine güzel bir hayat yaşatma hayallerine ulaştığı için de Allah'a şükrettiğini söylüyor.
Genelde göçmen kökenli futbolcular, oynadıkları ülkenin milli takımına önemli katkılar sağlıyor, başarılar kazandırıyor.
Ama hepsinin birbirinden ilginç hikayeleri var.
Devamını yazacağız.
*Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.
© The Independentturkish
